Zorg is geen verdienmodel

Alle Amsterdammers hebben recht op betaalbare zorg en op een leven in gezondheid en waardigheid. Toch wordt dat recht vandaag systematisch ondermijnd. Toegang tot zorg is ongelijk verdeeld, en wie het hardst zorg nodig heeft, wordt het vaakst gemist. BIJ1 pakt deze ongelijkheid bij de wortel aan door ons kruispuntdenken centraal te zetten: je gezondheid wordt niet alleen bepaald door ziek zijn, maar door armoede, racisme, woningnood, validisme, seksisme en economische uitbuiting. Daarom is ons zorgbeleid radicaal: een stad die iedereen laat leven, niet alleen wie het kan betalen.

Amsterdam vergrijst, veel bewoners leven met chronische klachten, mentale problemen nemen toe en de vraag naar jeugdzorg groeit. In Zuidoost, Noord en Nieuw-West is de ervaren gezondheid structureel lager. Dat is geen toeval maar het gevolg van decennia beleid dat ongelijkheid normaliseerde. Deze stadsdelen verdienen als eerste extra zorg, cultuursensitief, toegankelijk en gedragen door mensen die de gemeenschap kennen. Zorg is geen luxe; het is een basisvoorwaarde voor rechtvaardigheid.

Goed zorgpersoneel houden begint niet bij wervingscampagnes, maar bij bestaanszekerheid. Zorgverleners hebben betaalbare huisvesting nodig, fatsoenlijke inkomens, vaste contracten, minder administratie en een stad die bereikbaar is. Pas dan kan zorg duurzaam worden georganiseerd. Gezondheid is bovendien onlosmakelijk verbonden met een eerlijke economie, leefbare buurten, voedselzekerheid, groen en onderwijs. Het is allemaal dezelfde strijd: tegen systemen die mensen uitputten in plaats van ondersteunen.

BIJ1 verwerpt het kapitalistische zorgmodel dat winst belangrijker maakt dan mensen. We stoppen met dure consultants, kwartiermakers en marktlogica die zorg uithollen. Amsterdam laat zich leiden door ervaringsdeskundigen en gemeenschappen die al decennia weten wat werkt, zoals het Platform Vrouwennetwerk Amsterdam Noord. Bewonersinitiatieven krijgen structurele financiering, geen incidentele projectsubsidies.

BIJ1 kiest voor zorg zonder markt, zonder concurrentie en zonder onnodige bureaucratie. We bouwen aan sterke buurtteams en en buurtorganisaties met voldoende sociaal werkers. We zetten in op digitale inclusie zonder technologie als vervanging van menselijke zorg. We schaffen aanbestedingen in zorg en welzijn af en vervangen die door flexibele, rechtvaardige financiering die ruimte geeft voor maatwerk. Samenwerking gaat boven competitie; warme overdracht boven formulieren.

BIJ1 kiest voor een stad waar iedereen zich gezien, verzorgd en veilig voelt. Een stad waar zorg niet afhankelijk is van geld, papieren, taal, gender, afkomst of beperking, maar een recht is dat nooit ter discussie staat.

Goede toegang tot zorg voor iedereen

• De komende jaren wordt ingezet op minder regels die beter op elkaar aansluiten. Zo worden de zorg- en welzijnsprogramma’s toegankelijker. Vooral voor de kwetsbare mensen in onze stad.
• De gemeente zet extra in op verbeteren van zorg voor transmensen, migranten, sekswerkers en mensen die op straat leven door voortdurend met (zelfgekozen vertegenwoordigers van) deze groepen in gesprek te gaan;
• De gemeente zet in op verbeteringen in de (toegang tot) zorg voor mensen zonder thuis, waaronder ongedocumenteerde mensen en arbeidsmigranten. Hiertoe werkt de gemeente nauw samen met organisaties als het Wereldhuis, dokters van de wereld, de Regenbooggroep en Kruispost;
• De gemeente betrekt bij het maken van regels en beleid evenveel ervaringsdeskundigen als experts (zoals onze huisartsen, de GGD, de GGZ, Buurtteams en Jeugdzorg). Voor deze belangrijke perspectieven worden alle betrokkenen als gelijkwaardige raadgevers gezien en vergoed;
• De gemeente zet in op extra hulp voor laaggeletterde mensen. Hiervoor worden loketten ingeregeld, medewerkers beschikbaar gemaakt en (gebaren)tolken ingezet. Digitale (on)vaardigheden mogen nooit goede toegang tot zorg in de weg staan. IDO en Buurtteamorganisaties zijn goed op de hoogte en zorgen voor warme doorverwijzing;
• Om alle doelgroepen te bereiken zorgt de stad voor informatie in verschillende talen. Niet alleen voor de yup en expat, maar voor zowel alle oorspronkelijke bewoners als alle nieuwkomers;
• De gemeente zorgt voor goede informatie (ook voor onze medewerkers Van Buurtteam Amsterdam of buurtteamorganisaties) zodat we alleen de collectieve zorgverzekering kiezen als die bij ons past;

Diversiteit en inclusie in de zorg

• Medewerkers bij de gemeente op het gebied van zorg en welzijn, alsook zorgverleners worden met hulp van de gemeente verplicht getraind op het gebied van diversiteit en inclusie om actief racisme en discriminatie tegen te gaan. Hiervoor wordt nauw samengewerkt met organisaties als de Roze Loper. Zo worden ook non-binaire mensen in de zorg serieus genomen en aangesproken met de door hen gekozen voornaamwoorden.
• De gemeentelijke zorginstellingen werken voor de diverse doelgroepen op basis van informatie uit de Gezondheidsmonitor, de monitor seksuele gezondheid en de factsheet transgender personen in zorg en welzijn.
• Transgenderzorg wordt meegenomen in de sociaal-medische kaart van de gemeente. In samenwerking met de trans gemeenschap wordt deze zorg goed in kaart gebracht en toegankelijker gemaakt voor ongedocumenteerde mensen en sekswerkers.
• Met de GGD en de VU genderpoli wordt ingezet op kortere wachtlijsten en worden alternatieven voor lokale transgenderzorg onderzocht.
• Met de GGD voert de gemeente campagne om HIV voor risico groepen meer zichtbaar te maken. Hiertoe wordt samengewerkt met organisaties als het Wereldhuis, dokters van de wereld, de Regenbooggroep en Kruispost.

Verbinding

• De gemeente zet zich in om faciliteiten als kinderopvang en woonzorgcentra tezamen en kleinschalig op te zetten.
• De gemeente onderzoekt met zorginstellingen welke senioren, met bijvoorbeeld een migratie achtergrond, tussen wal en schip vallen op gebied van WMO en Wlz. Vrijwilligersorganisaties worden ingezet om eenzaamheid voor deze doelgroep tegen te gaan.
• De gemeente kiest ervoor de nadruk te leggen op het voorkomen van problemen door goede voorlichting en toegang tot gezond eten voor alle Amsterdammers, bijvoorbeeld in samenwerking met lokale boeren en tuintjes en houders van de stadspas waardoor ook eenzaamheid wordt aangepakt. . Goede voorbeelden zijn de kassen in Nieuw-West en Helen’s Free Food Market.

WMO

• De eigen bijdrage in de WMO wordt afgeschaft voor mensen die aanspraak maken op de stadspas;
• Tot de aanbestedingsprocedure volledig is afgeschaft wordt voor WMO en jeugdzorg bestuurlijk aanbesteed. In plaats van de aanbestedingsprocedure zetten we in op een subsidiemodel en langdurige samenwerking met lokale zorginstellingen;
• De gemeente jaagt waar het kan meer holistische en interdisciplinaire zwelzijn aan en faciliteert deze zorg. De zorgverleners die op dit gebied vooruit lopen worden nauw betrokken bij het opstellen van regels en beleid;

Sekszorg als basisrecht: mensen met een handicap hebben recht op op eigen invulling van hun een seksueel leven. BIJ1 wil dat in de WMO expliciet ruimte komt voor (betaalde) sekszorg voor mensen met een beperking. De gemeente werkt dit uit met zorginstellingen en aanbieders, zodat sekswerk voor gehandicapten bereikbaar wordt via algemene voorzieningen (niet alleen via individuele maatwerkvoorzieningen).

GGZ en jeugdzorg

• De gemeente stelt de buurtteams of buurtorganisaties, scholen en huisartsen goed op de hoogte van de informatie over de jeugdzorg. Met name ook over het bestaan van organisaties als cliëntenbelang en hun rechten waaronder de mogelijkheid tot klacht en bezwaar.
• Voor jongeren (en mensen in hun omgeving) die te maken hebben jeugdzorg staat alle informatie online gebundeld en strak bijgehouden door de gemeente. Naast de online informatie zorgt de gemeente er altijd voor dat een loket met medewerkers speciaal is ingericht en beschikbaar voor alle vragen over jeugdzorg.
• Geestelijke gezondheidszorg gebeurt op basis van juiste informatie en toestemming door de persoon die wordt behandeld (informed consent). Zelfbeschikking wordt altijd nagestreefd binnen de GGZ en jeugdzorg.
• Door gestroomlijnde zorg in jeugdhulp werken jeugdzorginstellingen en behandelaren samen op basis van informed consent voor een veilige situatie in gezins- en systeem therapie.
• De gemeente onderzoekt met de universitaire ziekenhuizen andere behandelvormen dan alleen medicijnen en autoritaire zorg binnen jeugdzorg en GGZ. Factoren als stress door armoede en op straat leven worden meegenomen in het onderzoek.
• In Amsterdam wordt via het WMO subsidie model subsidie verleend aan organisaties die vooruit lopen in deze ontwikkeling en werken op basis van informed consent. Bijvoorbeeld bij beschermd wonen.
• De gemeente maakt zich er hard voor dat de harde knip uit de jeugdzorg verdwijnt en jongeren niet na hun 18^e opeens aan zichzelf zijn overgeleverd. De jongeren worden bijgestaan zodat hun bestaanszekerheid verzekerd is (support, wonen, studie, inkomen en welzijn).
• De gemeente zet extra in op doorstroming voor jongeren tussen de 18 en 23 jaar vanuit de jeugdzorg en opvang naar sociale huur.

Ga terug naar het programma overzicht | Ga door naar Zelfbeschikking en toegankelijkheid