In de column 'Anja vindt hier iets van' vertelt onze eigen Anja Meulenbelt wat haar de afgelopen maand zoal bezig gehouden heeft.
Het was een mooie gebeurtenis, de duizenden mensen op de Dam die gekomen waren voor de Feminist March. We hadden het er naar ons zin, wij van Amsterdam BIJ1. Ook omdat op het podium te zien was hoe het feminisme veelstemmiger en veelkleuriger wordt: niet langer zijn de witte vrouwen vanzelfsprekend dominant, het waren nu juist de mensen die zo lang terzijde werden geschoven: moslima’s, vrouwen van kleur, alleenstaande moeders, ongedocumenteerden, vluchtelingen. En in het publiek, veel mensen in een rolstoel, veel vaders met kindjes.
Ik liep naast Pleun, een van de drie nieuwe Amsterdamse bestuursleden, die een bord meebracht: Fuck TERFs, Fuck SWERFs. Misschien moeten we dat even uitleggen: TERFs zijn ‘Trans Exclusionary Radical Feminists’, zichzelf feministe noemende vrouwen (in mijn ogen dus niet zo radicaal) die trans vrouwen en non-binaire mensen uit willen sluiten van de strijd voor vrouwenrechten. En SWERFs, dat zijn idem ditto, maar dan die sekswerkers weg willen hebben uit het feminisme. Daar doen wij dus niet aan mee.
En wat kreeg ik voor mijn kiezen toen de foto met dat bord in de socials verscheen: daar kwam mevrouw de Opper TERF met een mededeling op Twitter dat Anja Meulenbelt, voormalige feministe, nu een vrouwenhater was geworden. Toe maar. Een vrouwenhater. Waarmee duidelijk wordt dat BIJ1 niet alleen vrienden heeft en dat er nog veel werk te doen is. Dat er ook lui zijn die het nog niet aankunnen dat er steeds meer mensen zijn, vrouwen en anderen, die zich niet meer laten marginaliseren, maar hun stem laten horen, en zichtbaar willen zijn. Dat ze niet meer aan de zijkant geparkeerd wensen te worden, maar de leiding nemen.
Er is geen andere partij dan BIJ1 met zo’n meerderheid aan vrouwen op alle kieslijsten, en een meerderheid aan mensen van kleur. Er is geen andere partij die zoveel trans mensen en non-binaire mensen in de gelederen heeft, en waar (gewezen) sekswerkers zelf het woord voeren en niet meer over hun hoofd heen over zich laten beslissen.
Het wordt ons niet altijd in dank afgenomen dat we laten zien hoe het ook kan in de politiek. Maar dit is waar we voor staan.
– Anja Meulenbelt