Als een betrokken en strijdvaardig lid van BIJ1, bijna vanaf het eerste uur, kreeg zij in de vorige verkiezingen zij het vertrouwen van de partij én van de kiezers in West om als stadsdeelcommissielid aan de slag te gaan. Die rol heeft zij met overtuiging vervuld. Zij heeft gezien wat er mogelijk is wanneer we consequent opkomen voor radicale gelijkwaardigheid — en ook hoe hard die strijd nodig blijft.
Toen zij zich in 2017 bij BIJ1 aansloot, vond zij een politieke thuisbasis die aansloot bij haar activisme tegen racisme en voor Palestijnse rechten en die durfde te zeggen wat anderen liever laten liggen: dat echte rechtvaardigheid pas begint wanneer we de systemen bevragen die ongelijkheid in stand houden. Dat gaat haar persoonlijk aan het hart. Als witte vrouw met Indonesische familiegeschiedenis heeft zij altijd geleefd met het besef van een wereld die tegelijk kolonisator en gekoloniseerde in zich draagt. Als partner van iemand die op de vlucht moest voor een burgeroorlog en als moeder van biculturele kinderen ervaart zij dagelijks de dubbele maten, de micro-agressies, de deuren die voor haar open staan maar gesloten vallen voor hen. Zij is ervaringsdeskundige in het voeren van de ongemakkelijke gesprekken over blinde vlekken — met anderen, maar óók met zichzelf. Want dat is nodig om te blijven leren en groeien en om echt solidair te zijn.
Zij gelooft in politiek die niet wegkijkt, maar ingrijpt; die luistert naar stemmen die te vaak worden genegeerd; die verandering niet alleen belooft, maar afdwingt.