We did it in Zuidoost.✊🏾 Onze motie, GEEN KIND OP STRAAT, werd op 28 oktober aangenomen.

Mede indieners: PvdA en Bewoners Zuidoost

Zuidoost spreekt zich uit: dakloosheid ís een humanitaire crisis. Van opvang naar omarming, vanaf hier verandert het verhaal.

BIJ1 stadsdeel commissielid Dylan Bakker sprak de volgende tekst uit:

Voorzitter,


Wij spreken hier vanavond namens BIJ1, iedereen in Zuidoost die gelooft dat menselijkheid geen luxe is.

In onze stad leven volgens de ETHOS-telling bijna 14.000 mensen zonder veilig thuis, onder wie 1.700 kinderen.
Kinderen die slapen in auto’s, logeerbanken of noodopvang.
Kinderen die de dag beginnen op een lege maag en eindigen in onzekerheid.


Het gemeentelijke onderzoek Onderzoek dakloze gezinnen zegt het zelf: gezinnen verblijven soms langer dan een jaar in noodopvang die bedoeld is voor drie maanden.
Er zijn in heel Amsterdam slechts 210 plekken voor honderden gezinnen.
Dat is niet alleen een tekort aan woningen, dat is een tekort aan beschaving.

Zuidoost kent een andere traditie. Wij kijken niet weg, wij kijken om.
Wie hier valt, wordt gezien.

Wie hier buiten de boot valt, wordt teruggetrokken aan boord.
Dat is gemeenschap, dat is Zuidoost.


BIJ1 stelt daarom voor om niet langer te spreken over opvang, maar over omarming.
We vragen het stadsdeel om niet alleen bedden te tellen, maar mensen te zien.
Om niet alleen te registreren, maar te herstellen.

Want wie mensen opvangt zonder hen te omarmen, verzorgt lichamen maar redt geen zielen.

Deze motie vraagt het dagelijks bestuur én de stadsdeelcommissie zich uit te spreken:
dat de situatie waarin kinderen zonder veilig thuis leven, een humanitaire crisis is.
En dat dit stadsdeel de morele plicht heeft om dat te erkennen én te handelen.


We vragen cijfers, ja.
We vragen plannen, ja.
Maar bovenal vragen we een houding:
de overtuiging dat een kind dat in een auto slaapt niet “een casus” is, maar onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.

BIJ1 gelooft dat solidariteit pas betekenis heeft als zij handen krijgt, voeten, en daden.
Wij willen een Zuidoost waar ieder mens thuishoort.
Niet alleen daken boven hoofden, maar armen om mensen heen.


Dank u wel.

Motietekst:

Constaterende dat:

We spreken hier vandaag namens Uit de ETHOS-telling (april 2025) blijkt dat in de regio tAmsterdam-Amstelland 13.904 mensen dak- of thuisloos zijn, waaronder t1.718 kinderen en 56 zwangere vrouwen;

Het gemeentelijke rapport Onderzoek dakloze gezinnen (april 2025) tlaat zien dat in Amsterdam jaarlijks ruim 180 gezinnen zich melden tvoor noodopvang, waarvan meer dan de helft met kinderen; dat tgezinnen gemiddeld langer dan een jaar in opvang verblijven; en dat ter slechts circa 210 plekken zijn voor honderden aanvragen per jaar;

In Zuidoost scholen, buurtteams en maatschappelijke organisaties tsteeds vaker signaleren dat gezinnen noodgedwongen verblijven bij tfamilie, in auto’s of in overvolle kamers;

De huidige aanpak van dakloosheid vooral logistiek is, gericht op topvang, doorstroom en registraties terwijl de kern van het probleem tsociaal en relationeel is: verlies van gemeenschap en thuishoren;

Overwegende dat:

Dak- en thuisloosheid een mensenrechtenvraagstuk is, in strijd met tartikel 27 van het VN-Kinderrechtenverdrag en artikel 25 van de tUniversele Verklaring van de Rechten van de Mens;

Het recht op een veilig thuis niet alleen vraagt om woningen, maar tom verbinding, nabijheid en waardigheid;

Zuidoost een lange traditie kent van zorg, wederkerigheid en tgemeenschap, waarden die het verschil maken tussen overleven en tleven;

Een samenleving die mensen opvangt maar niet omarmt, lichamen tverzorgt maar geen zielen herstelt;

Amsterdam jaarlijks miljoenen investeert in noodopvang, maar de tstructurele oorzaken bestaansonzekerheid, woningnood en tbureaucratische uitsluiting onvoldoende worden aangepakt;

Spreekt uit dat:

De huidige situatie waarin kinderen en gezinnen in Zuidoost zonder tveilig thuis leven, een humanitaire crisis vormt die vraagt om meer tdan opvang: om omarming;

Geen enkel kind in Zuidoost zou moeten slapen in een auto, garagebox tof logeerbank, niet uit medelijden, maar uit rechtvaardigheid;

Een stad die werkelijk solidair wil zijn, moet de stap zetten van topvang naar omarming, van noodmaatregel naar gemeenschap;

Verzoekt het dagelijks bestuur:

Binnen drie maanden een openbaar overzicht te publiceren van het taantal kinderen en gezinnen in Zuidoost zonder veilig of stabiel tthuis, inclusief de verborgen dakloosheid (logeren, voertuigen, ttijdelijke opvang);

Nog voor de gemeenteraadsverkiezingen 2026 een concreet actieplan t“Van Opvang naar Omarming” te presenteren met:

uitbreiding van kind- en gezinsgeschikte noodopvang;

afspraken met woningcorporaties, zorginstellingen en ttbuurtinitiatieven over versnelde doorstroom naar vaste huisvesting;

versterking van gemeenschapsgerichte preventie: initiatieven waarin ttbewoners, scholen en maatschappelijke organisaties samen ttverantwoordelijkheid nemen;

Jaarlijks vóór 1 juli de stadsdeelcommissie te informeren over de tvoortgang en resultaten van dit plan;

Zich publiekelijk uit te spreken over de kwalificatie van deze tsituatie als humanitaire crisis, en dit standpunt te delen met de tgemeenteraad en het College van B&W;