Op 7 febru­a­ri besprak de Amster­dam­se gemeen­te­raad voor het eerst de plan­nen om Amster­dam kli­maat­neu­traal en aard­gas­vrij te maken. Duo-raads­lid Jelle de Graaf sprak zich namens BIJ1 uit voor een recht­vaar­di­ge tran­si­tie en radi­ca­le sys­teem­ver­an­de­ring. Lees hier zijn hele bij­dra­ge terug:

Jon­ge­ren uit heel Neder­land komen op dit moment samen in Den Haag om te pro­tes­te­ren tegen kli­maat­ver­an­de­ring.

Zij maken een vuist omdat lan­de­lij­ke poli­ti­ci dat nala­ten.

Waar het kabi­net de ver­vui­len­de indu­strie aan kli­maat­ta­fels uit­no­dig­de voor een gesprek begrij­pen onze scho­lie­ren dat de tijd van pra­ten voor­bij is. Dat busi­ness as usu­al geen oplos­sin­gen ople­vert en dat bedrij­ven als Shell ook hele­maal geen oplos­sin­gen zoe­ken.

De kli­maat­spij­be­laars begrij­pen dat kli­maat­ver­an­de­ring de groot­ste uit­da­ging uit ons leven is, en dat we al bij­na te laat zijn.

Ik was dan ook graag naar Den Haag gegaan om soli­da­ri­teit te tonen en onze jon­ge­ren te laten zien dat er poli­ti­ci zijn die de urgen­tie wél voe­len. Want we mogen trots zijn op dit Amster­dam­se stads­be­stuur dat voor­op wil lopen in het bestrij­den van kli­maat­ver­an­de­ring, en oprecht een soci­a­le en recht­vaar­di­ge ener­gie­tran­si­tie lijkt te wil­len.

Maar juist dit col­le­ge, waar de goe­de wil van­af spat, heeft een radi­ca­le waak­hond nodig.

Als eerste wil ik dan ook de fundamentele vraag stellen: Kan je klimaatverandering wel stoppen binnen een aan groei verslaafd kapitalistisch systeem?

Is een ver­an­de­ring van ons ener­gie­sys­teem genoeg om kli­maat­ver­an­de­ring het hoofd te bie­den of kan dat niet zon­der ook de manier waar­op we onze eco­no­mie en maat­schap­pij inrich­ten fun­da­men­teel te ver­an­de­ren?

De vraag stel­len is hem beant­woor­den.

En ik begrijp dat we als Amster­dam niet in ons een­tje een ein­de kun­nen maken aan het kapi­ta­lis­me, maar er zijn din­gen die we als stad wel kun­nen doen en die we nu nala­ten. En van een stad die zich­zelf Fear­less noemt valt dat me tegen.

Waar­om staat er bij­voor­beeld in de rou­te­kaart dat we wei­nig con­tro­le heb­ben over de ener­gie die we in Amster­dam kun­nen opwek­ken? In de cam­pag­ne riep uw col­le­ga Groot-Was­sink nog “Des­noods zet­ten we de wind­mo­lens neer zon­der ver­gun­ning!”? Van­waar die angst?

Waar­om nodi­gen we de Haven uit om te komen met een plan voor het afbou­wen van de over­slag van fos­sie­le brand­stof­fen? Onze ver­ant­woor­de­lijk­heid stopt niet bij de stads­gren­zen. Waar­om maken we niet dwin­gend een ein­de aan de over­slag van alle fos­sie­le brand­stof­fen?

En waar­om richt de rou­te­kaart zich voor­al op de ener­gie­tran­si­tie? Hoe gaat u voor­ko­men dat u de samen­hang met thema’s als de cir­cu­lai­re eco­no­mie echt niet uit het oog gaat ver­lie­zen, zoals u belooft? Juist in die samen­hang lig­gen moge­lijk­he­den om ook als stad bij te dra­gen aan een fun­da­men­te­le sys­teem­ver­an­de­ring.

Niet waargemaakte duurzame ambities lopen als een rode draad door de recente Amsterdamse politieke geschiedenis heen.

Dus vraagt BIJ1 zich af hoe we gaan zor­gen dat we onze ambi­ties nu wel gaan waar­ma­ken. In de vori­ge com­mis­sie­ver­ga­de­ring bespra­ken we de stand van duur­zaam Amster­dam. Waar­om gaat het nu, met al het expe­ri­men­te­ren en de mis­luk­kin­gen die daar logi­scher­wijs bij horen, wel luk­ken?

Waar komt het ver­trou­wen in afspra­ken met de cor­po­ra­ties van­daan? De vori­ge ver­ga­de­ring bleek dat nou juist zo moei­lijk te zijn.

En van­waar het plot­se­lin­ge ver­trou­wen dat we samen met de pro­vin­cie Noord-Hol­land tot een ambi­ti­eu­ze stra­te­gie gaan komen voor het opwek­ken van duur­za­me ener­gie? Waar­om zou dit con­ser­va­tie­ve bas­ti­on dat al jaren onze wind­mo­lens tegen­houdt nu opeens wel wil­len?

En wat ben ik blij dat klimaatrechtvaardigheid het eerste principe van de Amsterdamse energietransitie is. Maar klimaatrechtvaardigheid is meer dan zorgen dat mensen met lagere inkomens er niet op achteruit gaan.

De ener­gie­tran­si­tie is ook een kans om de posi­tie van men­sen met lage­re inko­mens juist te ver­ster­ken, en daar­over is in dit stuk niks terug te vin­den. Wat gaat het col­le­ge hier­aan doen? Hoe staat zij bij­voor­beeld tegen­over het idee van een gemeen­te­lij­ke ener­gie­co­ö­pe­ra­tie, waar Amster­dam­mers lid van kun wor­den en zo niet lan­ger afhan­ke­lijk zijn van op winst gerich­te ener­gie­be­drij­ven?

En BIJ1 is blij dat de gemeen­te gaat moni­to­ren waar de eco­no­mi­sche baten en las­ten van de indi­vi­du­e­le maat­re­ge­len uit de rou­te­kaart terecht gaan komen. Maar we vra­gen ons ook af hoe we hier tus­sen­tijds op kun­nen stu­ren? En wel­ke kaders we gaan stel­len aan de soci­a­le effec­ten van het hele pak­ket aan maat­re­ge­len? Dit stuk gaat op veel zaken mini­ti­eus in, maar juist over zoiets kader­stel­lends als dit is niks terug te vin­den.

En als we kli­maat­recht­vaar­dig­heid echt belang­rijk vin­den, en we wil­len terecht men­sen mee­ne­men in hoe de ener­gie­tran­si­tie eruit komt te zien, wat gaat het col­le­ge dan doen om moei­lijk bereik­ba­re groe­pen men­sen te betrek­ken bij het opstel­len van de rou­te­kaart? Wel­ke metho­des wil zij daar­voor inzet­ten en wel­ke part­ners heeft ze daar­bij op het oog? Alleen als men­sen van­af het begin gelijk betrok­ken zijn zal hun belang ook gelijk gehoord wor­den.