Op 28 febru­ar besprak de gemeen­te­raad het beleid tegen radi­ca­li­se­ring en extre­mis­me. BIJ1 staat voor een aan­pak gericht op pre­ven­tie en het weg­ne­men van de oor­za­ken van radi­ca­li­se­ring en extre­mis­me. Lees hier de vol­le­di­ge bij­dra­ge van Syl­va­na Simons terug.

Dank u voor­zit­ter,

Wij bedan­ken de bur­ge­mees­ter voor de uit­ge­brei­de beleids­brief. Met betrek­king tot het publi­ce­ren van de cre­di­teu­ren­lijst, is onze zorg dat door het ont­bre­ken van con­text er voor de betrok­ken een onvei­li­ge situ­a­tie is ont­staan. Waar­om is hier­voor geko­zen? Waar­om wordt onder­lig­gen­de onder­bou­wing niet gepu­bli­ceerd?  Is zij zich bewust geweest van de ver­re­gaan­de con­se­quen­ties die hier­uit zijn voort­ge­vloeid, zoals het arti­kel in de Tele­graaf gepu­bli­ceerd op 17 janu­a­ri jongst­le­den? En hoe deze vorm van publi­ce­ren de bereid­heid van sleu­tel­fi­gu­ren nega­tief kan beïn­vloe­den?

Wat is er über­haupt gebeurd met de eer­der opge­bouw­de ken­nis en net­werk?

Het is belang­rijk om te erken­nen waar radi­ca­li­se­ring en extre­mis­me van­daan komen: iso­la­tie, het voor­uit­zicht op een kans­ar­me toe­komst, en het gebrek aan aan­slui­ting en repre­sen­ta­tie. Het  gaat erom dat men­sen zich gewaar­deerd voe­len in onze samen­le­ving, dat men­sen het gevoel heb­ben dat ze er toe doen als mens en dat ze mee mogen doen, onge­acht hun ach­ter­grond.

BIJ1 is dan ook van mening dat we voor­al moe­ten inzet­ten op pre­ven­tie die voor­na­me­lijk toe­ge­spitst moet zijn op het ver­be­te­ren van de soci­a­le en eco­no­mi­sche posi­tie van groe­pen die een gro­ter risi­co heb­ben om te radi­ca­li­se­ren. Zoals de bur­ge­mees­ter zelf stelt is het van groot belang dat jon­ge­ren zich thuis voe­len in Amster­dam en dat hen een rea­lis­tisch toe­komst­per­spec­tief wordt gebo­den. Fijn dat er veel aan­dacht wordt besteed aan dit voor­sta­di­um.

BIJ1 is net als de BM voor­stan­der van een groot­scha­li­ge en bre­de aan­pak. Wij onder­steu­nen haar ini­ti­a­tief voor het betrek­ken van vrou­wen en jon­ge­ren in het radi­ca­li­se­rings­be­leid van har­te, maar dat gebeur­de al. Wat is er met die opge­da­ne ken­nis en net­werk gebeurd?

We heb­ben wat twij­fels bij het gebrek aan spe­ci­fi­ci­teit en bud­get­te­ring over deze onder­wer­pen in de beleids­brief. Kun­nen de ont­moe­tin­gen bij­voor­beeld niet vaker kun­nen plaats­vin­den dan de voor­ge­stel­de vier keer per jaar. Wel­licht draagt dat ook nog bij aan het stre­ven van de  bur­ge­mees­ter om de Johan Cruyff Are­na vol met vrou­wen te ver­za­me­len? En over wel­ke vrou­wen heb­ben we het dan?

De geva­ren van rechts-extre­mis­tisch geweld wor­den benoemd, maar wij zien dat niet alleen op soci­al media. De nor­ma­li­se­ring van rechts extre­mis­me heeft wel dege­lijk con­se­quen­ties voor de samen­le­ving. Denk bij­voor­beeld aan de geweld­da­di­ge reac­ties op de pos­ters van zoe­nen­de man­nen van Suit­Sup­ply of de extreem­recht­se groe­pe­rin­gen die een lezing van Dol­ly Bel­le­fleur, een drag­queen, pro­beer­den tegen te hou­den mid­dels ver­sto­ring en inti­mi­da­tie. Beklad­ding van scho­len en mos­kee­ën, en vrou­wen met hoofd­doek die regel­ma­tig slacht­of­fer wor­den van geweld en inti­mi­da­tie, en met name zwar­te vrou­wen zoals jour­na­lis­ten Sea­da Nour­hous­sen, Clari­ce Gar­gard deden aan­gif­te na meer­de­re bedrei­gin­gen. Ik laat mijn per­soon­lij­ke erva­ring bewust ach­ter­we­ge.

We zijn blij dat de bur­ge­mees­ter een onder­scheid maakt tus­sen extre­mis­me, radi­ca­li­se­ring en ter­ro­ris­me. Ech­ter wan­neer we ver­der lezen, benoemt ze alleen de isla­mi­ti­sche of jiha­dis­ti­sche extre­mis­me of ter­ro­ris­me. Dat is jam­mer, juist omdat steeds vaker uit onder­zoek blijkt dat rechts­ex­tre­mis­me een groei­end pro­bleem is.

Ter afslui­ting. Migran­ten, vluch­te­lin­gen en in het bij­zon­der mos­lims wor­den vaak aan­ge­we­zen als gevaar in onze samen­le­ving. Maar het is het racis­me en het extreem­recht­se gedach­te­goed dat hier­ach­ter schuilt dat altijd al het groot­ste pro­bleem was als het gaat om radi­ca­li­se­ring. Laten wij dan ook zor­gen dat ieder­een in Amster­dam zich thuis voelt in Amster­dam. Laten we ervoor zor­gen dat ieder­een het gevoel heeft dat ze erbij horen, dat ze er toe doen.

Dank u wel voor­zit­ter.