In de raadscommissie Zorg, Jeugdzorg en Sport (ZJS) op donderdag 22 oktober hebben wij de brandbrief van het Daklozen Aktie Kollektief geagendeerd, hierin wordt verzocht een noodopvang voor dak- en thuislozen te openen in verband met het coronavirus. Wij pleiten net als Straatalliantie voor die noodopvang.

De wethouder reageerde hier afwijzend op omdat het college zich houdt aan de richtlijnen van het kabinet. Pas bij het signaal "blijf thuis" van het kabinet, wordt in Amsterdam de noodopvang ingezet. Wij vinden dat Amsterdam zelf een verantwoordelijkheid heeft voor het inrichten van noodopvang en dat had liever gister dan vandaag moeten gebeuren. Bij de bespreking van de begroting komen wij hier op terug, want in de hoofdstad van een van de rijkste landen op aarde zou niemand op straat moeten slapen in de kou en regen.

Een van de insprekers bij dit onderwerp was John Tongo. Hij deelt hieronder nogmaals zijn verhaal:

*Nederlandse vertaling hieronder.

Hello, my name is John Mbye Tongo. I have been living in The Netherlands for 30 years, of which I have spent a total of 20 years in prison due to my status as an undocumented immigrant. I am standing here before you honorable people today to explain to you what life is like in the streets, especially in these times when we must all deal with the coronavirus pandemic. I am an example of someone who has lived in both worlds – having lived in the streets and now having shelter.

Whenever I was not living in prison, I was living in the streets. Even in normal times being homeless is difficult. Due to shortages in shelter space, many homeless people are forced to sleep outside and spend all day walking all over the city to visit places like inloophuizen, government agencies and healthcare facilities. In doing so, we are forced to come into contact with many different people throughout the day and do not have the luxury of isolating ourselves if we get sick or are at high risk of getting sick. Fortunately, for the harshest winter nights, the city of Amsterdam has opened a winter shelter in past years, which has literally kept people alive who would otherwise freeze to death. Despite the benefit of the winter shelter, those who stayed there were still forced to leave early in the morning and spend all day out on the streets. Living in the street is already risky and dangerous but now with coronavirus it’s easy to be infected and infect other people. That is why it is so important to offer the winter shelter this year and make it a 24-hour facility.

Life on the streets is very difficult to navigate and causes a lot of stress – many homeless people have experienced various traumas, suffer from PTSD, have physical handicaps and turn to drugs and alcohol to cope with the pain and difficulty of their situations. Many times they may think, “what is the point of living?”. This is also my story and even now that I have shelter, I still deal with all of these issues. After many years of suffering and trying to improve my situation, I have been able to get the medical treatment I desperately needed and since the last few years receive 24-hour shelter thanks to the efforts of the Ongedocumenteerde Loket Amsterdam, GGD and Leger des Heils. Having 24- hour shelter has given me stability and helped me on my road to recovery immensely. For this I am very grateful. However, there are many people who are still out on the streets and dealing with the risks and dangers of homelessness every single day. Now that we are dealing with a pandemic, these risks are not only for the homeless people, but for everybody they come into contact with. For this reason it is very important to offer 24-hour shelter to all homeless people during this crisis.

I know the Gemeente has other priorities but especially in these times adequate 24-hour shelter is needed for every Amsterdammer, whether legal or illegal, in order to ensure the health of all people. If you have any questions for me, I am very happy to answer them. I hope we can all stay healthy during these difficult times – only together can we beat coronavirus. Thank you very much for your time.

*Nederlandse vertaling:

Hallo, mijn naam is John Mbye Tongo. Ik woon al 30 jaar in Nederland, waarvan ik in totaal 20 jaar in de gevangenis heb gezeten vanwege mijn status als ongedocumenteerde. Ik sta hier vandaag voor u, eerbare mensen om te vertellen hoe het leven op straat is, vooral in deze tijden waarin we allemaal te maken hebben met de coronavirus-pandemie. Ik ben een voorbeeld van iemand die in beide werelden heeft geleefd - op straat en nu met onderdak.

Als ik niet in de gevangenis verbleef, leefde ik op straat. Zelfs in normale tijden is dakloos zijn moeilijk. Door tekorten aan opvangruimte worden veel daklozen gedwongen buiten te slapen en de hele dag door de stad te lopen om plaatsen als inloophuizen, overheidsinstanties en zorginstellingen te bezoeken. Daarbij worden we gedwongen om gedurende de dag met veel verschillende mensen in contact te komen en hebben we niet de luxe om ons af te zonderen als we ziek worden of een hoog risico lopen om ziek te worden. Gelukkig heeft de stad Amsterdam de afgelopen jaren voor de koudste winternachten een winteropvang geopend, die letterlijk mensen in leven heeft gehouden die anders dood zouden vriezen. Ondanks het voordeel van de winteropvang, moesten degenen die daar verbleven nog steeds vroeg in de ochtend vertrekken en de hele dag op straat doorbrengen. Op straat leven is al risicovol en gevaarlijk, maar nu met coronavirus is het gemakkelijk om besmet te raken en andere mensen te besmetten. Daarom is het zo belangrijk om de winteropvang dit jaar aan te bieden en er een 24-uurs voorziening van te maken.

Het leven op straat is erg moeilijk om te navigeren en veroorzaakt veel stress - veel daklozen hebben verschillende trauma's meegemaakt, lijden aan PTSS, hebben fysieke handicaps en wenden zich tot drugs en alcohol om te kunnen omgaan met de pijn en moeilijkheid van hun situaties. Vaak denken ze misschien: "heeft het nog zin om te leven?". Dit is ook mijn verhaal en zelfs nu ik onderdak heb, heb ik nog steeds met al deze problemen te maken. Na vele jaren lijden en mijn situatie proberen te verbeteren, heb ik eindelijk de medische behandeling gekregen die ik hard nodig had en sinds enkele jaren krijg ik 24-uursopvang dankzij de inzet van het Ongedocumenteerde Loket Amsterdam, GGD en Leger des Heils. Het hebben van 24-uurs onderdak heeft me stabiliteit gegeven en me enorm geholpen op weg naar herstel. Hiervoor ben ik u zeer dankbaar. Er zijn echter veel mensen die nog steeds op straat leven en elke dag met de risico's en gevaren van dakloosheid te maken hebben. Nu we te maken hebben met een pandemie, zijn deze risico's niet alleen voor de daklozen, maar voor iedereen waarmee ze in aanraking komen. Om deze reden is het erg belangrijk om tijdens deze crisis 24-uursopvang te bieden aan alle daklozen.

Ik weet dat de gemeente andere prioriteiten heeft maar vooral in deze tijd is er voldoende 24- uursopvang nodig voor elke Amsterdammer, legaal of illegaal, om de gezondheid van alle mensen te beschermen. Als u vragen voor mij heeft, beantwoord ik deze graag. Ik hoop dat we allemaal gezond kunnen blijven in deze moeilijke tijden - alleen samen krijgen we corona onder controle. Heel erg bedankt voor je tijd.

BIJ1-kleurenbalk